แบบฉบับระบบราชการ

วันนี้ได้ประชุมกับสาขาฯ เกี่ยวกับการสอบจบของนศ.ตามเกณฑ์โน่นนี่นั่นที่ทางมหาวิทยาลัยกำหนดมา (ซึ่งก็มาจากนโยบายรัฐอีกที และเกี่ยวกับงานประกันคุณภาพบลา ๆ นั่นแหละ) คือประชุมแล้วก็แบบรู้สึกว่านี่เรามานั่งทำอะไรกันอยู่วะ ไร้สาระฉิบหาย

ประเด็นคือ มหาวิทยาลัยกำหนดมาว่านศ.จะต้องสอบ 3 อย่างให้ผ่าน ซึ่งการสอบแต่ละอย่างมหา’ลัยฯ ก็ต้องคิดทางออกไว้ให้แล้วว่านศ.จะต้องทำอย่างไรถึงจะผ่าน ต้องวางเกณฑ์ไว้ที่คะแนนที่เท่าไหร่ดีนศ.ถึงจะผ่าน … ซึ่งในความสามารถด้านภาษานั้นก็ตกอยู่ที่สาขาเราด้วยว่าทำอย่างไรนศ.ถึงจะผ่าน เรียนมาตั้ง 4 ปี มันก็ไม่ควรจะง่ายเกินไป ยากไปก็ไม่ได้อีก ก็นศ.ส่วนใหญ่ค่อนข้างอ่อน แล้วหน้าที่ก็มาตกอยู่ที่ครูบาอาจารย์ … เห้ย อย่างนี้มันใช่เหรอ …นศ.ควรจะขวนขวายเพียรพยายามให้ตัวเองไม่ตกไม่ใช่เหรอ

รู้สึกเหมือนมหา’ลัยฯ ตั้งกฎมาว่านศ.ต้องสอบผ่านนั้นสอบผ่านนี้นะ แล้วมหา’ลัยเองอีกนั่นแหละที่ต้องหามาตรการมาโอบอุ้มนศ. เหมือนว่าจะทดสอบความรู้ แต่ก็เอื้อวิธีให้ผ่านไว้หลาย ๆ ทาง เพื่อที่จะบรรลุเป้าหมายว่านศ.ต้องผ่านกี่เปอร์เซ็นต์ ถึงจะผ่านการประเมินงานประกันคุณภาพการศึกษา … เหมือนเล่นหมากรุกกับตัวเอง คิดวางแผนดักไว้เอง แล้วก็หาวิธีแก้เอง ขุดหลุมดักตัวเองเพื่อที่จะหาวิธีปีนจากปากหลุมด้วยตัวเอง … คือไรวะ … สุดท้ายนศ.ก็แทบไม่ได้ดิ้นรนด้วยตัวเองเลย อาจจะได้พยายามสักนิดหน่อย แต่สุดท้ายมาตรฐานมันก็ไม่ได้สูงเท่าที่ควรจะเป็น งานผักชีทั้งนั้น จะโทษมหา’ลัยก็ไม่ได้หรอก มันต้องโทษระบบห่วย ๆ ไม่ใช่แค่ระดับมหาวิทยาลัยอย่างเดียว มันเน่ามาจากโรงเรียนแล้ว เด็กเดี๋ยวนี้ซ้ำชั้นได้ที่ไหน ถ้าซ้ำชั้นก็ไม่ผ่านประกันฯสิ ใครซวย ครูสิซวย โรงเรียนก็ซวย ทำไงไม่ให้เด็กตก ก็ต้องลดมาตรฐานลงให้เด็กผ่านกันให้หมดสิ เยี่ยมไปเลย! ต้นนำ้เน่า ปลายน้ำอย่าหวังเลย

มคอ.3 ทำไปดิ ทำไปเน่า ๆ ก็ไม่เห็นเป็นไร ไม่มีใครอ่าน แค่มีปกให้เห็นก็พอแล้ว เอกสารกองเยอะ ๆ ไว้นั่นแหละดี อันนี้มีแล้ว ติ๊กๆๆ ข้างในยังไงก็ช่าง ฉันยังต้องตรวจอีกหลายอย่างนะ

นี่เป็นแค่ตัวอย่างเดียว ทั้งระบบมันก็เป็นอยู่แบบนี้แหละ patternเดัยวกัน ระบบมันซับซ้อนแค่เรื่องเอกสาร ต้องมีให้ครบ แค่นั้นแหละ ทำอย่างไรก็ได้ให้งานเอกสารเป็นไปตามเกณฑ์ ที่มาหรอ? โนสน โนแคร์ ใคร ๆ ก็รู้ว่า make ทั้งนั้น ทุกคนทำตามสโลแกนเมบาลีนนิวหยวก make it happens ปั่นเอกสารเก่งก็รุ่งเรื่องในวงการนี้ โถ วงวาร

นี่ก็บ่น ๆๆ แต่ไม่ได้ทำอะไรกับสิ่งเหล่านี้ อยากออกไปจากความเฮงซวยนี้ทุกเมื่อเชื่อวัน ได้แต่เบ้ปากให้กับระบบที่ตัวเองทำมาหากินอยู่ ยังไม่กล้าออกจาก safe zone คือบางทีมันก็สบายเหมือนกันแหละ แค่อย่าไปคิดมาก ทำ ๆ ตามเขาไปเห้อออ อยากได้เอกสารอะไรก็ทำ ๆ ไปค่า …แต่มันก็ค้านอุดมการณ์หลาย ๆ อย่าง เอาจริงเรายังไม่แมนพอ ทุกวันนี้ก็เริ่มจะหลอมละลายเข้าไปอยู่ในวงจรอุบาทว์นี้แล้ว จะทำอย่างไรเล่า เมื่อตัวเรายังวนเวียนอยู่ในวัฏฏสงสารนี้

Advertisements

Sister day @Samila beach

Let’s work out at Japanese park

Such a beautiful place to relax









Unwrap a parcel from MSJ

วันนี้ตื่นสายละ กว่าจะอาบน้ำอะไรเสร็จก็เกือบเที่ยงครึ่ง กำลังจะเดินไปกินข้าว เห็นกล่องพัสดุสีน้ำตาลวางอยู่บน a day bulletin ก็ชะโงกไปดูว่าใช่ของเรารึป่าว

1. กล่องพัสดุสีน้ำตาลจากมดจ้า

 กรี๊ดดดด ของเราจริง ๆ ด้วย มดส่งมาให้ กรี๊ดในใจด้วยความตื่นเต้นว่ามันคืออะไรหนอ ชอบการห่อกล่องด้วยกระดาษสีน้ำตาล ชอบไปถึงเชือกป่านสีม่วงเลย น่ารักที่สุด

2. แกะกล่อง

ตอนแรก ๆ ก็บรรจงแกะเชือกสีม่วงและห่อสีน้ำตาลอย่างดี แต่ทำไปทำมา อ่อนโยนมิได้ละ เดี๋ยวแกะไม่ออก แกะห่อได้ก็เจอกล่องสีน้ำตาลอ่อน ฝากล่องเหนียวทีเดียว แงะออกมาได้ ก็กรี๊ดเบา ๆ ในใจ อร๊ายยย รักการที่มดเอากล่องไปรษณีย์เก่ามากลับด้านมาก คือมันต้องใช้ความพยายามในการกลับนะ โห ชื่นชมมาก อีกอย่างมดเพิ่มความตื่นเต้นด้วยการเอากระดาษขยำ ๆ มาบังไว้ 3 ก้อนด้วย อิๆ

3. แถ่นแท้นนนน

ในที่สุดก็เจอของที่มดส่งมาให้ มันคือสำรับไพ่ลายกู้กง (พระราชวังปักกิ่ง หรือ พระราชวังต้องห้าม) และโปสการ์ด 1 ปึก อู้ววว

4. ห่อโปสการ์ด

เจอของที่เลิฝอีกแล้ว ห่อโปสการ์ด ห่อด้วยกระดาษสีขาว ที่มีรูปและอักษรลายนูนสลักไว้ (ที่จริงกระดาษสีขาว แต่ปรับแสงให้มืดลงเพื่อให้เห็นลายชัดขึ้น) ชอบกระดาษและวิธีการห่อมาก

5. สำรับไพ่กู้กง

สำรับไพ่กู้กง ด้านหลังเป็นลายหยินหยางสีขาวดำ ด้านหน้าเป็นข้อมูลของวัตถุหรือสถานที่ต่าง ๆ ภายในวัง เราอาจจะไม่ใช่คอไพ่ แต่เดี๋ยวจะตามอ่านเรื่องราวของกู้กงบนไพ่นะจ๊ะ

5. โปสการ์ดผีเสื้อ

อันนี้ว้าวมาก ตอนแรกมดบอกว่าจะว่งโปสการ์ดมา เราก็นึกว่าส่งเป็นแผ่นมา 1 แผ่นแล้วเขียนข้อความบนนั้น แบบ…เข้าใจชิปะ แต่โปสการ์ดจากมดคือมาทั้งปึกค่ะ 5555 ขอบคุณมากเลยนะ เราชอบมาก เป็นโปสการ์ดจากสนพ.ผีเสื้อ ชอบมากเลย ขอบคุณนะมด

6.บทสรุป

เราสนุกมากกับการแกะของขวัญของมด ถึงแม้ว่าของจะไม่ใช่สิ่งที่มีมูลค่าทางตัวเลขมากนัก แต่มันมีคุณค่าทางจิตใจมากเลยจ้ะ แค่เห็นการหีบห่อ เราก็รู้สึกได้ ประทับใจมากเลย ❤

At Japanese park

I don’t know why this place is callled ‘Japanese park’, there’s nothing relate to Japan.

1. Top of the hill at Japanese park, there was a man rest on a bench after working out and his fellow, a dog, sitting beside him.

2. This vibe remind me of ‘La la land’

3. This flower is a symbol of Songkhla province, I don’t know it name in English.

4. He captured something, I captured him.

Monsday Cafe

วันนี้เป็นวันสุดท้ายที่พี่หลุยส์อยู่เมืองไทย ก่อนกลับไปเรียนต่อที่อังกฤษ แก๊งเราก็เลยนัดกันซะหน่อย นางนั่งรถตู้มาจากสตูลเพื่อพบกับพวกเราเลยจ้า น่าร๊อคอะ

…ตอนแรกก็จะไปร้าน The wooden house แต่ร้านปิดค่ะ เลยเปิดวงใน นิกบอกว่าลองร้านนี้มั้ย น่าสน เราก็เลยไปกัน ใช่แล้ว เราไปที่ร้าน Monsday Cafe

๑. สระว่ายน้ำ: ร้านเป็นคาเฟ่ที่มีสระว่ายน้ำ ฟิตเนส และซาวน่าด้วย


๒. บรรยากาศในร้าน: โปร่ง สบาย อบอุ่น เป็นกันเอง


๓. สปาเก็ตตี้ไข่กุ้งสาหร่าย (จำชื่อเต็ม ๆ ไม่ได้)


Processed with VSCO with hb2 preset

๔. สปาเก็ตตี้ไข่กุ้งแบบโคลส-อัพ


Processed with VSCO with hb2 preset

๕. เกี๊ยวกล้วย และ เกี๊ยวชีสเบคอน


๖. ให้พนักงานถ่ายรูปให้: พนักงานยิ้มแย้มแจ่มใส บริการดี ถ่ายรูปดีด้วย


Processed with VSCO with hb2 preset

๗. บายยยยยย

ปล. ร้าน Monday Cafe อยู่ที่อ.หาดใหญ่ จ.สงขลา พิกัดตรงไหนนั้น ลองเสิร์ชหาดูนะคะ

Crab menu

Mom-home-cooking crab menu today:

ไข่ตุ๋นโรยปู

ปูผัดข้าวโพดและมะเขือเทศ


Delicious!!!

Finding sleep spot mission

I like how my cat explore every corner in my house. He always find new place to sleep. Today he sleep on a desk that has a pillow and a pile of books on it. 

explore

sniff

analyze

make a decision

settle

Sleep!

02 building at 5pm

While i’m waiting for the evening class on this Friday

๑.

๒.

๓.

๔.

๕.

I’m alone on a bicycle for two

Kohyor viewpoint

Thank you mr.xxx for taking me to this place. I really appreciate that!

Kohyor view from Kudhi Temple

nun in temple

Jedi in the temple

The temple is underconstruction

monks cubicle

sunset view at Kohyor viewpoint