To Mr.Cupid who is stupid!

ช่วงนี้เป็นช่วงขายของเก่า พอดีเปิดเจอสิ่งที่ตัวเองบันทึกไว้เมื่อปี ๕๓

ปกติวันวาเลนไทน์ทีไรก็รู้สึกเฉย ๆ ไม่เคยจะตามกระแสอะไร ก็อยู่แต่ในบ้าน ถ้าวันไหนมีเรียนก็ไปโรงเรียน ไปมหาวิทยาลัย

ไม่ได้คาดหวังและไม่ได้ผิดหวังอะไร เห็นคนโสด ๆ เค้าชอบบ่นกัน เราก็โสดแต่เราก็ไม่เคยจะรู้สึกเป็นปมด้อยอะไรกับวัน ๆ นี้

เพราะถ้าจะรู้สึกเหงาที่ไม่มีแฟนมันก็เหงามาจากอารมณ์ในช่วงหนึ่งมากกว่าวันเทศกาล คงเพราะสำหรับหลายคนเทศกาลแบบนี้เป็นสิ่งเร้าก็เลยรู้สึกหดหู่เป็นพิเศษ แต่กับเราแล้วไม่ อาจจะเพราะเราไม่ได้สนใจไปดูชีวิตคนอื่นเลยก็ไม่อิจฉาอะไร แล้วเมื่อก่อนยังมีความคิดว่าถือดอกกุหลาบสักดอกหรือสักช่อใหญ่กลับบ้านมันเป็นจุดเด่น น่าอายจะตายไป! ถ้าเราได้ขึ้นมาจะเอาไปทิ้งก็ไม่ได้ เดี๋ยวคนให้เสียใจ ก็คงต้องก้มหน้าเดินงุด ๆ ถือแบบแอบ ๆ รีบกลับบ้าน ถึงบ้านก็แอบไม่มิด ปะป๋ากับแม่ต้องเห็นแน่เลย เดี๋ยวโดนถามอีก เขินแย่ … ก็คิดไปนั่น แล้วก็ไม่เคยได้ อื้ม สมใจปรารถนาจริง ๆ ฮ่าๆๆๆ

ทีนี้ปีนี้ก็ขอร่วมอยู่ในกระแสของเทศกาลบ้าง

มาเจอสิ่งที่จดบันทึกไว้เมื่อปี ๕๓ ช่วงนั้นก็น่าจะอยู่ปี ๓ แล้วล่ะ พอมาอ่านแล้วก็รู้สึกว่า เออ….ตลกดี

“ถึง stupid Cupid 13 ก.พ. 53 เวลาประมาณ 23.00 น.

สวัสดีค่ะคุณคิวปิด พรุ่งนี้เป็นวันตรุษจีนแล้วสินะ อ๊ะ!ล้อเล่น เป็นวันวาเลนไทน์ด้วย สุขสันต์วันวาเลนไทน์นะคะ เอ…ที่จริงคุณควรพูดคำนี้กับฉันมากกว่า แต่คุณคงยุ่งมากจนไม่มีเวลาสนใจฉัน

แต่ไหนแต่ไรมาฉันไม่เคยแคร์วันวาเลนไทน์ เพราะฉันไม่เคยมีความรักแบบหนุ่มสาว ปีนี้ก็คงเป็นเหมือนเดิม อันที่จริงนิเวศน์คานทองของฉันก็มีคนมาสั่นคลอนแล้วนะ แต่ว่าสิ่งที่ฉันกลัวยิ่งกว่าคือความรัก จะว่ากลัวความรักก็ไม่ถูก ต้องเรียกว่า ‘กลัวความผิดพลาด’ และ ‘ความผิดหวัง’ จากความรักมากกว่า

คุณคิวปิดคะ ฉันอยากจะถามคุณสักหน่อยว่าอะไรทำให้ฉันรักได้บ้าง ที่ผ่านมาฉันไม่เคยชอบผู้ชายคนไหนมากมายขนาดอยากได้เป็นแฟนเลย หรือพอเจอผู้ชายบางคนที่เดินเข้ามาเคาะประตูใจ ฉันกลับไม่กล้าเปิด ฉันเคยลองบิดกลอนดูแล้ว แต่ฉันก็ยังไม่เปิดมันค่ะ คงเพราะฉันยังไม่พร้อมหรือไม่ชอบเขาพอ แล้วอะไรเป็นมาตรวัดล่ะคะว่าฉันชอบเขาแล้ว มันน่าหนักใจนะคะ จะว่าไปตอนนี้ฉันเซ็งความรักของวัยรุ่นมากค่ะ ที่จริงฉันก็เป็นวัยรุ่นคนหนึ่ง แต่ฉันก็แอบคิดเองว่าความรักของวัยรุ่นบางคนมันไร้สาระยังไงก็ไม่รู้ค่ะ

หากถามว่าฉันเหงาไหม อยากมีแฟนไหม ฉันยังไม่อยากมี อาจเป็นเพราะว่าช่วงนี้ฉันพบเจอแต่ความรักที่้ล้มเหลวก็เป็นได้ และที่สำคัญฉันยังไม่พบใครที่ฉันจะชอบได้อย่างสุดใจเลย

ฉันหวังว่าสักวันฉันจะอยู่เหนือเงื่อนไขในด้านรูปลักษณ์ภายนอก และลองคบใครสักคนอย่างจริงใจ แต่สิ่งแรกที่คุณต้องช่วยฉันก่อนคือมอบความกล้าหาญให้ฉันกล้าไปเผชิญกับสายฝนอันเย็นฉ่ำ และช่วยเปิดใจฉัน ช่วยทำให้คนอื่นเห็นตัวตนของฉันด้วย

วันวาเลนไทน์นี้ฉันของอวยพรให้คุณมีความสุขมาก ๆ

จาก…ดิว”

อิอิ ช่างไร้เดียงสาจริง ๆ ตอนนี้ไม่รู้ยังกลัวอีกมั้ย เพราะว่าโสดสนิทมาก ๆ

ที่กลัวยิ่งกว่าคือวันพฤหัสบดีหน้าต้องพรีเซนต์โครงวิทยานิพนธ์แล้วจ้า

ขอพลังจงอยู่คู่ข้า สาธุๆๆ

Advertisements

About liwan11

I'm ARTS / Chinese major/ Sunshine give me energy / Raining is my stage chorus / Books and movie take me to another world / Beautiful photos and good music relief my stress / Drawing is what I like ^^

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: